۲۰تیر۱۴۰۱ زنستیزی در نظام ولایی لاعلاجترین بحران استیلاگری مسألهٔ «زن» از آغاز صدارت جمهوری اسلامی آخوندی، یک تهدید بالقوه و پتانسیلی ضد استیلای تفکر زنستیز ارتجاع حاکم بوده است. از این رو یک نبرد بنیادین از همان آغاز این صدارت، بین یک توده انرژیِ فشرده شدهٔ خواهان رهایی و آزادی با نیروی تحمیل، اجبار، سرکوب و مهار کننده، شکل گرفت. حاکمیت آخوندی مهار این انرژی عظیم اجتماعی را یکی از تضمینهای اصلیِ تداوم عمر خود میدانست و یک جبهه سرکوبگریِ جاری را علیه آن تدارک دید. افکار قرون وسطاییِ به صدارت رسیده، دریافته بود که زن ایرانی از نظر انسانی و تاریخی هرگز با افکار و فرهنگ زنستیزیِ یک ایدئولوژیِ فناتیک، سر سازگاری و تسلیم و رضایت ندارد. بنابراین، مسألهٔ «زن» همواره یکی از بحرانیترین و لاعلاجترین موضوعات اجتماعی ـ صنفی توأم با تهدید سیاسی، بر روی میز ولیفقیه و دولتهای قسمخورده به وی باقی ماند.
