۱۲اسفند۹۹ قیام سراوان واقعه‌ی سراوان بازتاب بسیار گسترده‌یی در کل ایران و نیز شبکه‌های مجازی داشت. یکی از آثار این واقعه، بیرون ریختن مجموعه‌یی از مگوهای درونی و تناقض‌های اندرونی‌ِ رژیم آخوندی است. در این هنگامه، آنچه از این مگوها و تناقض‌ها از پس یک واقعه دریافت می‌شود، این است که اگر هر شهر دیگری هم‌چون سراوان دچار چالش و تنش و درگیری با رژیم شود، انبوهی مگو و تناقض از زبان خودی‌ها بیرون خواهد زد.

۱۰اسفند۹۹ قیام سراوان ارائه‌ی این تصویر از قیام‌آفرینان که آنها عده‌یی «سودجو» و «قاچاقچی» هستند که می‌خواهند از آب گل‌آلود ماهی بگیرند، ممکن است عده‌یی از افراد رژیم را بفریبد ولی نخواهد توانست از حیطه‌ی تبلیغات مسموم حکومتی فراتر برود. علی خامنه‌ای در قیام آبان ۹۸ حاشیه‌نشینان بپا خاسته را عده‌یی «اشرار» نامید، این نامگذاری دیری نپایید که به چالش گرفته شد و حتی رسانه‌های حکومتی نیز از تکرار آن در درازمدت خودداری کردند؛ زیرا موضوع آن‌چنان فاش بود که تکرار آن بازارشان را تخته می‌کرد.

۹اسفند۹۹ قیام سراوان مجاری تنفسیِ یک پروپاگاند کر هماهنگ دروغ‌گویی رسانه‌یی و تحریف کارگزاران نظام آخوندی در باب حوادث سراوان، بار دیگر افتضاحات یک دستگاه پروپاگاند ۴۲ ساله را نمایش داد.

۹اسفند۹۹ سراوان «باید جوانان خود را مراقبت کنیم. اگر خدای نکرده اتفاق ناخوشایندی بیفتد، خشک و ‌تر، اصول‌گرا و اصلاح‌طلب و همه‌ی مسئولان با هم می‌سوزند؛ دشمن در حال آتش‌افروزی است» (استاندار رژیم در سیستان و بلوچستان. ۷ اسفند ۹۹) .

۹اسفند۹۹ روستاهای کپری سیستان و بلوچستان اخبار قیام و خیزش و اعتراض و مقاومت مردم قهرمان بلوچستان در زاهدان و سراوان، به‌رغم تلاش زبونانه‌ی حکومت آخوندی در فضای مجازی جلوی چشم همگان است. خبرگزاری صدا و سیمای آخوندی در ۶ اسفند به سبک و سیاق آخوندی این تصاویر را «سند سازی دروغین برای برهم زدن آرامش» خواند!

۹اسفند۹۹ تصویری از مناطق مرزی سیستان و بلوچستان نظام ولایت فقیه که می‌داند قیام و خیزش در هر گوشه‌یی از ایران، استعداد آن را دارد که به‌سرعت به دیگر نقاط کشور سرایت کند و دودمان ستم‌شیخی را برباد دهد، برای مهار قیام هموطنان بلوچ دست به ترفندهای لو رفته‌ای می‌زند. این ترفندها در قیام آبان نیز به‌صورت گسترده به‌کار رفت؛ مانند:

۷اسفند۹۹ سوخت‌بران بلوچ امان از تمامیت‌خواهی! آسیب‌شناسیِ ناهنجاریهای قومی، زبانی و ملیتی در ایران، همواره قدرت مرکزی و دولتی را علت این آسیب‌ها نشان می‌دهد. اما این علت که بین دولتهای ایران به‌طور عام و موروثی وجود داشته، وقتی به حاکمیت جمهوری اسلامی آخوندی می‌رسد، تحمیل دین و مذهب و تمامیت‌خواهی ایدئولوژیک و سیاسی بر زخم‌های پیشین افزوده می‌شوند. به‌همین دلایل هم جنبه‌ی سرکوب‌گری و محرومیت آن بسا شقاوت‌بارتر است. این سرکوب‌گری فقط جنبه‌ی سیاسی و نظامی ندارد، بلکه دستورالعمل‌های تحمیلی شامل دین و مذهب، اعتقاد و الزام به ولایت فقیه و تن‌دادن به زبان و کتاب درسی تنظیم شده طبق منویات حکومت اسلامی هم می‌شود.

۷اسفند۹۹ خیزش سراوان نان به قیمت جان! «سوخت‌بر» از واژگانی است که مانند «کول‌بر» از برکت سر آخوندها وارد فرهنگ واژگان فارسی شده است. همان‌گونه که از فحوای این واژه‌ها پیداست، زندگی آنها وابسته به کالایی است که حمل می‌کنند. اگر این ممر درآمد از آنها گرفته شود، هیچ راه دیگری برای زنده ماندن در زیر نعلین ولایت فقیه ندارند. در واقع ایلغار آخوندها راه دیگری برای مردم محروم استان سیستان و بلوچستان باقی نگذاشته است. آنها در شرایطی به این شغل پرخطر گرایش پیدا کرده‌اند که می‌دانند ممکن است در هر بار رفت‌و‌آمد در معرض گلوله‌های پاسداران قرارگیرند.

۶اسفند۹۹ تهاجم مردم به سپاه سرجنگل