۲۳اسفند۱۴۰۰ آتش زدن عکسهای خمینی و خامنه‌ای دامنهٔ احتیاجات زندگی انسان، موضوع مبارزه و قیام علیه نظام ملایان است. وجوه گوناگون مبارزات مردم ایران با نظام ولایت فقیه، جبهه‌یی گسترده شامل سیاست، مدنیت، اقتصاد، زبان، علوم، فرهنگ، سنن تاریخی و ملی، ورزش و هنر را در بر می‌گیرد. آن روی دیگر این جبهه این بوده است که سال‌های سیطرهٔ حاکمیت فقاهت آخوندی، تاریخ تعدی به سنن زیبای ایران‌زمین بوده است.

۲۳اسفند۱۴۰۰ دیکتاتور در آتش در ادامهٔ سیاه‌نمایی و تابو کردن چهارشنبه‌سوری، روزنامهٔ حکومتی سیاست‌روز اظهارات یکی از مهره‌های رژیم را منعکس کرده و نوشته است که: چهارشنبه‌سوری دردسر نسازید»!

۲۳اسفند۱۴۰۰ چهارشنبه سوری و وحشت آخوندها اینک که «نعمت» و «فرصت» کرونا و ایجاد کلان تلفات برای ممانعت از قیام دیگر مفید فایده نیست، نظام ولایت فقیه نگران تبدیل شدن گردهمایی‌ها و اعتراضها به خیزش‌های دامنه‌دار اجتماعی است. عطف به این موضوع از هر چیز که رنگ و بوی براندازی می‌دهد، به‌شدت در وحشت است. به‌دنبال فراخوان ستاد اجتماعی به کارزار ملی چهارشنبه سوری، تبلیغات حکومتی بسا بیشتر از هر سال بسیج شده است تا با شگردها و ترفندهای مختلف از برپایی این کارزار ممانعت به‌عمل آورد.

۱۳دی۱۴۰۰ ۱۳ دی سالروز درگذشت نیما یوشیج من شبیه به رودخانه‌یی هستم که هر کسی می‌تواند به توان خود از هر گوشهٴ آن بدون سر و صدا آب بردارد نیما یوشیج  با قایقم نشسته به خشکی ٫ فریاد می‌زنم من نیاز اجتماعی، «شعری می‌خواست که زندگی باشد»، و آرمانهای آزادیخواهانه و عدالت‌جویانه‌ را در خود منعکس نماید. آری، شعر فارسی بعد از گذشت قرن‌ها‌ ، دیگرگونه مرد یا زنی می‌طلبید؛ مرد یا زنی از آن گونه که پشت به پسند رایج زمانه و چشم بر کورسوی خورشید ـ در افق شب گرفته یکدست ـ زخم خنجر تهمت و نیش دشنهٴ پوزخندها را به جان بخرد و خم به ابرو نیاورد.

۲۶اسفند۹۹ مراسم چهارشنبه سوری اشغالگران اعتقادی را در هر کجای تاریخ و جهان که سراغ بگیریم، یکی از نشانه‌هایشان، تطاول «زبان» و «فرهنگ» ملت یا کشور اشغال شده است؛ چرا که این دو، شناسنامه‌ی هویت مشترک و ملی مردمان و دو نیروی قدرتمند، محرک و همبستگی‌ساز برای مقابله با اشغالگر هستند.

۱۳دی۱۳۹۸ به‌یاد نیما که پای زندگی را ـ با تمام تلخیها و شیرینی‌هایش ـ به شعر کهن باز کرده است‌؛ شعر او زنده است‌؛ شعر او زندگی‌ست‌. با این شعر از او یاد می‌کنیم: دست بردار ز روی دیوار/ شب قرق باشد بیمارستان اگر از خواب برآید بیمار / کرد خواهد کاری کارستان محمدعلی اسفندیاری متخلص به نیما یوشیج. کسی که به‌قول خودش مثل یک رودخانه است از هرکجای آن می‌توان آب برداشت، نزدیک یک قرن بعد از سرودن افسانه هنوز این رود خروشان تمام پهنه شعر معاصر فارسی را سیراب می‌کند. کمتر شاعری است که با نیما شروع نکرده باشد یا از او تاثیر نگرفته باشد. راستی راز ماندگاری نیما در چیست؟

نیما با ما چه کرد؟ نیما یوشیج