پست‌ها

نمایش پست‌هایی با برچسب مزار شهیدان

گرامیداشت و زیارت مزار شهیدان در پنجشنبه آخر سال - به آتش کشیدن مراکز سرکوب و فریب رژیم در شهرهای میهن - به آتش کشیدن مراکز سرکوب و فریب رژیم در شهرهای میهن

تصویر
۱فروردین۱۴۰۱ فعالیت کانون‌های شورشی در شهرهای میهن

«نیروهای میرا از صحنه حذف خواهند شد»

تصویر
۱۷آبان۱۴۰۰ گل سرخ - نمادی از شهدای خلق در دهه۶۰ مخصوصاً تابستان ۶۷ رژیم هزاران مرد و زن مجاهد را تیرباران کرد. خمینی تصمیم داشت کل مجاهدین را از بین ببرد حال حدود ۴دهه از آن زمان می‌گذارد و من مقابل مغازه گل فروشی ایستاده‌ام، ابتدا بالای دیوارها را نگاه می‌کنم تا دوربینی نباشد سپس به گل‌های زیبا نگاه می‌کنم باید زیباترینشان را انتخاب کنم چون برای زیباترین خواهران و برادرانم می‌برم.

در جستجوی یاران

تصویر
۱آبان۱۴۰۰ شهادت بنیانگذار کبیر مجاهدین به همراه سعید محسن و اصغر بدیع زادگان به تهران آمده‌ام. غریب، ناشناس... شهر بزرگ است و هر که را می‌بینم دنبال تکه نانی در حال دویدن. به هر جا می‌روم نشانی از آشنایی نیست انگار همه ثانیه بر ثانیه می‌گذارند. دلم بیتابی می‌کند. بیتاب یک نگاه یک مکان یک نام آشناست. آشنایانی هستند که در چند گوشه شهر آرمیده‌اند. همانها که آبروی انسان را با ایستادگی در برابر تزویر و بی‌شرافتی خمینی و خمینی صفتان حفظ کردند.

با باد صبا در قطعه‌ی ۴۱ بهشت زهرا

تصویر
۲۶مهر۱۴۰۰ قطعه ۴۱بهشت زهرا، قطعه شهدای مجاهد خلق در تاریخ مبارزات ملتها برای آزادی و رسیدن به حقوق اجتماعی و انسانی، کمتر کشوری را چون ایران زیر سلطهٔ آخوندها می‌توان یافت که قربانیان دیکتاتوری‌، در مزارها و نمادهای یادبودشان هم در حال نبرد با دیکتاتور و عمله‌هایش باشند. در میان ملت‌های جهان و تاریخ اجتماعی‌شان کمتر می‌توان قومی یا نژادی یا معتقدان به آیینی را هم‌چون آخوندهای به حکومت رسیده در ایران یافت که مخالفان فکری و عقیدتی‌شان را مهدورالدم قلمداد کنند و آنها را در آرامگاههایشان هم تعقیب، بازاعدام، سنگسار، بی‌شناسنامه و بی‌نشان کنند.

قطعه‌ی۴۰ بهشت‌زهرا؛ سند شرافت یک نسل

تصویر
۱۸مهر۱۴۰۰ قطعه ۴۰ بهشت زهرا مزار مجاهد خلق محمد یوسف مخدومی در اینجا سنگ‌ها را شکسته‌اند! اینجا قطعهٔ «اعدامی‌ها» ست. این نخستین پیامی است که با نزدیک شدن به قطعهٔ ۴۰بهشت زهرا به ذهن متبادر می‌شود.

با خاوران که باشی...

تصویر
۷اردیبهشت۱۴۰۰ خاوران مزار شهیدان قتل عام ۶۷ «زوال» و «تجلی» از کشاکش‌های فلسفیِ انسان اجتماعی در پهناوری نبرد بین میرایی و بالندگی، بازدارندگی و رهایی و دروغ و حقیقت بوده و هستند. یکی از عرصه‌های بروز هماوردی «زوال» و «تجلی» که قرن‌هاست در همین کره‌ی خاکی یا گهواره‌ی زمین جریان دارد، پیکار بی‌توقف استبداد و آزادی و ارتجاع و ترقی می‌باشد.

تخریب خاوران؛ جنایت مضاعف

تصویر
۶اردیبهشت۱۴۰۰ نمایشگاه ۳۰ هزار قتل عام شده سال ۶۷ بار دیگر خبر از بین بردن خاوران [مزار قهرمانان قتل‌عام شده در تابستان ۶۷] به یکی از خبرهای داغ ایران تبدیل شد و در شبکه‌های اجتماعی بازتاب بسیار گسترده علیه رژیم آخوندی یافت. طی ۲ سال اخیر این چندمین بار است که کارگزاران نظام ولایت فقیه در شهرهای مختلف ایران اقدام به از بین بردن آثار جنایاتشان کرده تا نشانه و نماد بزرگ‌ترین قتل‌عام پس از حمله‌ی مغول را نابود کنند.