عدالت و قانون کور رنگی در کپسول ولیفقیه بعد از اشپیگل، نوبت آلگماینه بود تا بخت خود را در مسابقهی جعل، دروغ و نشر پروپاگاندا علیه آلترناتیو دستاربندان حاکم بر ایران بیازماید. آنگونه که پیداست دعاوی نخنمایی مانند «تمرین هفتگی برای بریدن گلو با چاقو، شکستن دست و درآوردن چشم با انگشت» نتوانست در عصر آگاهی و فوران اطلاعات راه به جایی ببرد. زیرا در جریان گردهمایی در اشرف ۳ جهانیان به چشم دیدند که مجاهدین، هم «ساعت»! دارند، هم «تقویم»! و هم «گوشی همراه»، آن کسی که در «کپسول زمان» [بخوانید «کپسول ولیفقیه» و دلارهای نفتی او] زندگی میکند و بهدلیل کور رنگی، نمیخواست واقعیتهای ایران را ببیند، مجاهدین نیستند.
