۳اردیبهشت۱۴۰۱ به یاد شقایقهای خونین ۳۰فروردین رشد آگاهی، تغییر ارزش‌ها حادثه‌های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی در طول تاریخ و گذار زمان، بالغ می‌شوند. حادثه‌هایی را با معناهایشان در ۴۹ یا ۴۶سال پیش یک‌طور می‌فهمیدیم و الآن در آغاز قرن پانزدهم، همان حادثه‌ها را طوری دیگر درمی‌یابیم؛ یعنی تأویل و شناخت آنها را در مداری متکامل‌تر و از نظر زمانی وسیع‌تر می‌بینیم و درک می‌کنیم. «طوری دیگر» دریافتن را رشد آگاهی‌ها‌، تغییر ارزش‌ها و بلوغ حوادث در گذار زمان رقم می‌زنند.

۳اردیبهشت۱۴۰۱ شقایق های خونرنگ سال‌های ۵۱ و ۵۴ در برگیرندهٔ دو حماسهٔ بالابلند در تاریخچهٔ مبارزه انقلابی مسلحانه با دیکتاتوری سلطنتی هستند. این دو حماسه در یک روز آتشین با هم تلاقی می‌کنند: « ۳۰ فروردین » در ۳۰ فروردین ۵۱ نخستین اعضای دستگیر شده از مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران در برابر جوخه‌های اعدام قرار گرفتند تا با خون خود، پیمان‌نامهٔ وفاداری به خلق را امضا کنند.

  ۳۱ فروردین ۱۴۰۰ مردمی که تاریخ نمی‌دانند به آزادی نمی‌رسند. تیتر روزنامه ها: نه زندانی هنگام فرار از زندان کشته شدند. این خبر مثل بمب در فضای خفقان پخش شد. من، در آن‌روزها زندگی مخفی داشتم و در مشهد بودم. عصر به زنده یاد ناصر ناظمی در تهران تلفن زدم تا خبر بگیرم. روزنامه عصر بیرون آمده بود،گفتم چه خبر؟

۳۰فروردین۱۴۰۰ شهدای ۳۰ فروردین این رسم همیشگی شاه و شیخ و دارودسته‌ی آنهاست که هرگاه در چالش ناگزیر با حق و عدالت قرارگیرند، حرفی برای گفتن ندارند جز دریدن، سلاح کشیدن و کشتار و زنجیر و سرکوب.

سردار شهید خلق موسی خیابانی - سخنرانی در منزل مجاهد شهید ناصر صادق ممکن است ما را بکشید، ممکن است ما را زندانی بکنید. اما نه، مجاهدین از بین رفتنی نیستند. مگر گذشته نشان نداد؟ این فکر باقی ماندنی است چون حقه. این فکر جای خودش رو در جامعه و تاریخ باز خواهد کرد .

گرامی باد خاطره تابناک شهدای مجاهد خلق در ۳۰ فروردین ستارگان‌ برای‌ سرکشیدن‌ ماه‌ طلوع‌ می‌کنند و سایه‌های‌ مبهم‌ می‌خسبند خود را تهی‌ از ساز شعف‌ می‌بینم‌ ساعتی‌ مجنون‌ که‌ لحظه‌های‌ مرده‌ را زنگ‌ می‌زند نامت‌ را در این‌ شب‌ تار بر زبان‌ می‌آورم‌ نامی‌ که‌ طنینی‌ همیشگی‌ دارد فراتر از تمام‌ِ ستارگان‌ پرشکوه‌تر از نم‌نم‌ باران ... (فدریکو گارسیا لورکا‌)

گرامی باد خاطره شهیدان قهرمان مرکزیت مجاهدین در  ۳۰ فروردین سال  ۵۱  و  ۹ فدایی و مجاهد به‌خون‌خفته در تپه‌های اوین در سال  ۵۴