۱۹شهریور۱۴۰۱ دانش آموزان کولبر یکی از موضوعات سنتی برای انشای مدارس در گذشته عنوانش این بود: «علم بهتر است یا ثروت؟» با طرح این موضوع کلاس به دو گروه تقسیم می‌شد که هر کدام در فواید و مضرات این دو گزینه داد سخن سر می‌دادند. سالها گذشت و نظام ولایت فقیه علم و تحصیل را طبقاتی کرد. آن که می‌توانست مخارج تحصیل را تأمین کند در مدرسه می‌ماند و آن که نمی‌توانست راهی کارگاه‌های زیر زمینی با هزار جور فتنه و فساد می‌شد و یا در کنار خیابان و مترو آدامس و دستمالمی‌ فروخت و یا برای کمک به خانواده تهیدستش، به کوره پزخانه‌ها و زباله‌گردی و کولبری می‌پرداخت. حالا شاهد صدها هزار کودک کار هستیم که دیگر انتخابی بین علم و ثروت ندارند بلکه برای زنده ماندن خود و خانواده به یکی از سخت‌ترین و طاقت‌فرساترین و پر فسادترین کارها تن می‌دهند تا شاید هزینه درمان مادر، سرطان خواهر و اجاره‌خانه را به‌نحوی تأمین کنند. 

۲۷مرداد۱۴۰۱ نظام آموزشی آخوندی... ریشه بی‌عدالتی آموزشی برای فهم ریشه‌های بی‌عدالتی آموزشی در نظام ولایت فقیه باید کمی عقب‌تر برویم و به سیاست‌گذاریهای آموزشی پس از جنگ ضدمیهنی هشت ساله اشاره کنیم. در آن هنگام باندهای حاکم بر کشور در حوزه آموزش، راه کسب و درآمد تازه‌ای پیدا کردند و آن هم ایجاد مدارس شبه‌دولتی و خصوصی و غیرانتفاعی و انواع نامگذاریهای شیادانه آنها برای به جیب زدن پول مردم بود. هم‌چنین از طریق جداسازی مؤسسات آموزشی برای پولداران حکومتی و تبعیض فاحش نسبت به عموم کودکان میهن، یک بی‌عدالتی خارق‌العاده را برقرار ساختند. به‌ویژه که پس از جنگ و خالی بودن خزانه دولت، تا آنجا که توانستند از سهم نظام آموزش در بودجه کم کردند و فقر آموزشی و فرهنگی را نصیب کودکان خانواده‌های کم‌درآمد و تهیدست که شامل میلیون‌ها نفر می‌شد، نمودند «با کاهش درآمدهای دولت پس از انقلاب و با آغاز جنگ، فشار مالی متوجه بزرگ‌ترین بخش عمومی کشور یعنی آموزش و پرورش و دانشگاهها شد. در نتیجه بودجه این بخش کم شد ولی نیاز فرزندان مسئولان از طریق پرداخت از درآمدهای کلان مدیریتی به مدارس غیرانتفاعی تأمین شد و روزبه‌رو...