۲۰اسفند۱۴۰۰ رحمان کریمی شاعر و نویسنده انقلابی در رثای شاعر و نویسندهٔ مبارز، رحمان کریمی

۲۱اسفند۱۴۰۰  به یاد رحمان کریمی شاعر و نویسنده آزاده و شورشگر به یاد رحمان کریمی شاعر و نویسنده آزاده و شورشگر و خاموشی دریغ‌انگیزش پس از ۷۰سال پیکار سیاسی و مبارزاتی

 ۸ آبان ۱۴۰۰ سیاره زمین، از زیبایی‌های فراوانی برخوردار بود که به تدریج صاحبان قدرت و ثروت با آن دانسته یا ندانسته به جدال برخاستند. امروزه بشریت نگران چند و چون طبیعت (آب و هوا) اقلیمی و تمامیت موقعیت زمین است. این نگرانی بجاست و تردیدی نیست. اما چون نیک بنگریم نگرانی عمیق‌تر و بزرگتری هم هست که هم‌چنان در عمل مورد توجه و نگرانی نمی‌باشد. منظور حال و هوای اخلاقی بشر است. عوامل بسیاری به‌صورت نرم‌افزار سرگرمی و مشغولیات روزمره در خراب کردن بنیادهای اخلاقی و درک مسئولیت‌های اجتماعی به‌راحتی نقش ایفا می‌کنند و بسیاران آن را عادی تلقی می‌نمایند. مثل این‌که استنشاق هوای آلوده عادت شود و زیان‌های آن را درنیابیم. این یک بحث مبسوط است که ریشه‌یابی آن به سیاست‌های حاکم بر جهان می‌رسد که انسان را نسبت به مسئولیت اجتماعی خود و حساسیت‌های لازم در برابر جنایات و ستمکاری‌ها و بی‌عدالتی‌ها و تضاد و تناقض‌های موجود غافل و بی‌اعتنا می‌کند تا کار نابکاران بی‌مانع و اعتراض‌های تهدید کننده به پیش رود. آدمی آنگاه که حس مسئولیت را از دست داد، دست‌آموزی بیش نیست. سلسله تجربیات عینی به اثبات رسانده‌اند ک...

 ۲۸ شهریور ۱۴۰۰ رحمان کریمی در ابتدای امر برای چندمین بار از این قلم، باید گفت که رژیم فاسد و جنایتکار و توسعه طلب اجالتاً حاکم بر ایران؛ جمهوری به معنایی که در فرهنگ سیاسی داریم نبوده و نیست. صفت اختصاصی «اسلامی» هم نمی‌باشد مگر آنکه بگوییم اسلام حوزوی یا آخوندی. رژیم، رژیم ولایت مطلقه فقیه با ماهیت و عملکرد فاشیسم دینی. خمینی ملعون برای مقبول و منطبق بودن نظام بنیادگرای عقب افتاده خود با جهان امروز عنوان «جمهوری اسلامی» را انتخاب کرد. ما باید تکرار کننده این عنوان دروغین نباشیم. دولت‌های مماشاتگر همواره این عنوان را بکارمی‌برند. بجز مقاومت ایران، دیگران نیز که امتحان خود را پس داده‌اند و دیگر ماهیت‌شان آشکار است؛ آن را بلغور می‌کنند و ما نباید آن را بکارگیریم. لااقل اگر نمی‌گوییم رژیم فاشیستی بگوییم نظام ولایت مطلقه فقیه. 

 ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ بی اعتنائی به تاریخ، بی اعتنائی به سرنوشت خود و میهن خود و جامعه بشری ست.  این نوشتار که به اختصار می‌آید، برای آگاهی نسل جوان و میانسال ایرانی که دوران پیش از خمینی جلاد شیاد ملعون را ندیده‌اند و یا کودک سالی بیش نبوده‌اند به قلم آمده تا شَمائی از گذشته و سرنوشت و سرانجام احزاب و رهبران آنان داشته باشند تا داوری اکنونی‌شان روی رهبران و تشکیلات برقرار امروزین برمبنای معرفت کافی استوار باشد. و به آسانی دستخوش ادعاها و الفاظ ظاهرا آزادیخواهانه و دموکراتیک نشوند.

به قلم رحمان کریمی   پنجشنبه ۲۴بهمن۱۳۹۸ تاریـخ برآمـدن و به قـدرت رسـیدن خمینی و خمینیسم بیش از آن که سیاسی باشد، تاریخ اقتدار ملایان دین دکـان بی‌دیـن و مسـلک محـیل، بی‌رحم و زبانباز و عوام و عوام‌مآب فریب و اوباشان هوچی، اراذل قداره‌بند غدار، سادیستیهای سرد بی‌روح، دزدان و غـارتگران وحشی بی‌انصاف، نوکیسه‌گان بی‌مسلک و وطن، فرصت‌طلبان ریز و درشت خوار، لفت و لیس کنندگان الکی‌خوش، ایمان از دست‌دادگان خودباخته و به‌پوچی رسیده و مزدوران حقیر و سست و بد نهادی که هر چه بودند و به هر راه که رفته بودند، اکنون به اصل بد اصلی خود رسیده‌اند. این نوشتار می‌خواهد به اجمال روی همین عناصر مزدور خوش رقص آن جماعت حاکم، متمرکز شود. نهایت برای فهم حقارت و وقاحت بی‌حد و حصر این خوش خدمتان بی‌غیرت وزارت بدنام اطلاعات لازم است که کوتاه سفری به گذشته کنیم و سری به اسلاف این انچوچک جیره‌خواران خارج کشوری امروز بیاندازیم:

رحمان کریمی رحمان کریمی نویسنده آزاده میهن، در مطلبی مجمل، نقش حمایت‌های بین المللی از تأثیرگذارترین جنبش‌های سده گذشته را به‌عنوان یک ضرورت مبارزه جدی برشمرده است.

آب که خیلی گل آلود شد، هوس صید به سر هر ماهیگیری می‌زند.

 با تأسف اما عاری از بغض و کین با روشنفکران، گروه ها و افرادی که بی شک و تردید خواهان سرنگونی تام و تمام نظام سرشار از بلا و آفت و فجایع سنگین و سرسام آور ولایت منحوس فقیه هستند.