۲۳شهریور۱۴۰۱ سخن روز تاریخچهٔ حیات رژیم آخوندی همواره با بحرانها عجین بوده است؛ با این همه کمتر برههیی را میتوان بهخاطر آورد که رژیم اینچنین از هر سو در محاصرهٔ انواع بحرانهای اقتصادی و اجتماعی و داخلی و بینالمللی بوده باشد. نتیجه و حاصلجمع این بحرانها را در بحران بیمهار درونی و در تشتت و از همگسیختگی بیمانندی که سراپای نظام را درنوردیده، میتوان مشاهده کرد. طرفه این جاست که خامنهای با آن همه رسوایی و بهبهای جراحی و دور انداختن بخش بزرگی از رژیمش، رئیسی جلاد را که بجز «اعدام و زندان کار دیگری بلد نیست» روی کار آورده بود تا با یکدست کردن نظامش همین تشتت را چاره کند، اما «از قضا سرکنگبین صفرا فزود» و اکنون نشانهها و اعترافات حاکی از بحران درونی رژیم بیشمار است؛ اما یکی از آخرین مواردی را که تصویر واضحی از وضعیت موجود ارائه میکند، در اظهارات آخوند منتجبنیا از مهرههای دانه درشت حکومتی میتوان دید.
